Sint-Antoniuskerk

De Sint-Antoniuskerk, officieel gewijd aan de heiligen Antonius, Hubertus en Johannes de Doper, staat aan de Pont du Chêne in het centrum van Verviers, op de rechteroever van de Vesdre. De kerk dateert in haar huidige vorm uit 1883 en is een neoromaans bouwwerk, opgetrokken uit lokale kalksteen.

Op dezelfde plek stond al een vroeger kerkgebouw. In 1835 werd een eerste kapel gebouwd die vanaf 1843 dienstdeed als parochiekerk van Sint-Antonius. Toen dit gebouw te klein bleek voor de snelgroeiende industriestad, schonk juffrouw Amélie Detroz in 1863 een legaat van circa 300.000 frank aan de kerkfabriek, met als uitdrukkelijke voorwaarde dat op het terrein van haar woningen een nieuwe kerk gebouwd zou worden. De huidige kerk werd ontworpen door architect Eugène Charpentier uit Beloeil en plechtig ingewijd op 2 oktober 1886 door de bisschop van Luik, monseigneur Doutreloux. De architectuur verwijst naar Rijnlandse romaanse kerken; in stijl heeft ze verwantschap met de Sint-Kastorkerk in Koblenz en de kerk van Andernach.

De kerk heeft een driebeukige opzet met zware ronde bogen, massieve pijlers en een tongewelf. De muren zijn opgetrokken uit kalksteenblokken die de kerk een uitgesproken stemmige, haast middeleeuwse uitstraling geven. Wie de zware houten dubbele deuren binnengaat, wordt onmiddellijk door de stilte en het gedempte licht opgevangen.

Het interieur werd in 2009 opnieuw geschilderd in contrasterende tinten: lichte wanden in het schip en een dieprode wijnkleur in de absis van het koor en de zijkapellen, wat het geheel een warme sfeer geeft. Het hoofdaltaar heeft een retabel met beelden van de heiligen Rochus en Barbara. In het koor hangt een schilderij met taferelen uit het leven van de heilige Antonius; de ramen zijn voorzien van vitralen met dezelfde iconografie. Drie imposante biechtstoelen in eikenhout zijn elk zo groot als een kleine kamer. Het doopvont heeft een bijzondere sculptuur: een basilisk die door een kruis overwonnen wordt, een zeldzame voorstelling in een kerkelijke context. Het lessenaar heeft de vorm van een koninklijke adelaar die een draak vertrapt, symbool van het overwonnen kwaad.