De Sint-Remacluskerk staat op de Place Saint-Remacle in het centrum van Verviers en is de grootste kerk van de stad. Ze werd gebouwd tussen 1834 en 1838 en is gewijd aan de heilige Remacle, de zevende-eeuwse stichter van de abdij van Stavelot en patroonheilige van Verviers.
Sint-Remacluskerk
De kerk verving een veel oudere parochiekerk op de Place du Marché, die door de tand des tijds onbruikbaar was geworden. In een stad die dankzij de wolnijverheid ongekende rijkdom genoot, wilden de industriële elite en de stad een prestigieuze nieuwe kerk. De financiering en het mecenaat kwamen grotendeels van de fabrikantenfamilies De Biolley en Simonis, de twee machtigste dynastieën van het toenmalige Verviers. Raymond en Edouard de Biolley, broers en directeuren van de grootste lakenmanufactuur, droegen substantieel bij aan de bouw. De eerste steen werd in 1834 gelegd door de jonge Julien-Emmanuel de Biolley. De kerk werd geconsacreerd op 8 oktober 1838, nadat relikwieën van de heilige Remacle vanuit de schatkamer van Stavelot waren overgebracht.
De kerk werd ontworpen door de architecten J. en A.-M. Vivroux op basis van plannen van J.-P. Cremer, herzien door de Parijse architect L.-H. Lebas. De stijl is neoclassicistisch, geïnspireerd op de Romeinse basiliek, met zware zuilen, een cassettenplafond en brede zijbeuken.
Het interieur als monument van mecenaat
De rijke donateurs lieten hun aanwezigheid nadrukkelijk voelen in de decoratie. De meest sprekende sculptuur is de eiken kansel uit circa 1862, een geschenk van de weduwe van Edouard de Biolley. Aan de voet van de kansel staat een groep van drie heiligen: Remacle in het midden, geflankeerd door Edouard en Raymond, de heiligen die overeenstemmen met de voornamen van de gebroeders Biolley, die hem als het ware de bouwplannen ter goedkeuring voorleggen. In het koor hangt een schilderij van de Brusselse schilder Léon Pringels met de heilige Raymond die de communie ontvangt, met in de hoek de wapenschilden van de familie de Biolley-Simonis. Het imposante marmeren hoofdaltaar is omgeven door vier grote stenen beelden van de kerkvaders Ambrosius, Augustinus, Gregorius en Hieronymus. Tegen een koorpijler staat een eikenhouten beeld van de heilige Severus uit 1703, patroonheilige van de wevers, aanwezig in de kerk van de textielstad bij uitstek.
De kerk herbergt ook oudere kunstwerken. Een triptiek vóór 1646, boven het altaar van het doopvont, is geschilderd door Gérard Douffet, leerling van Rubens en grondlegger van de Luikse school uit de zeventiende eeuw. Het orgel, geplaatst rond 1839–1841, is afkomstig uit de werkplaatsen van Korfmacher in Linnich bij Aken.
Bij de overstromingen van juli 2021 liep de kerk zo’n dertig centimeter water. Het eikenhouten vloerwerk en de koorbanken leden zware schade. Restauratiewerken begonnen in 2023.
Meer over Verviers
Verviers is de stad waar de kerk staat, op de Place Saint-Remacle in het centrum. De stad was historisch een centrum van de Waalse textielnijverheid en heeft een eigen museum over die periode in het voormalige stadhuis.
De Sint-Antoniuskerk staat aan de Pont du Chêne in het centrum van Verviers, op loopafstand van de Sint-Remacluskerk. De kerk is gewijd aan de heiligen Antonius, Hubertus en Johannes de Doper.
De Église Notre-Dame des Récollets is de oudste nog bestaande kerk van Verviers, aan de oever van de Vesdre. Ze dateert uit de 17e eeuw en heeft een barok interieur.
Eupen is de hoofdstad van de Duitstalige Gemeenschap, op circa vijftien kilometer van Verviers. De stad heeft een historisch centrum en ligt aan de rand van de Hoge Venen.