Monthermé is een dorp in de Franse Ardennen, gelegen op de plek waar de Semoy uitmondt in de Maas, in een van de karakteristiekste meanders van de rivier. Het dorp telt ruim 2100 inwoners en behoort tot het regionaal natuurpark van de Ardennen. De ligging tussen steile rotswanden en de kronkelende Maas maakt Monthermé een van de fotogeniekste plekken van de Franse Ardennen.
Monthermé
Van abdij tot leisteengroeve
De geschiedenis van Monthermé gaat terug tot de twaalfde eeuw, toen Ithier de Vrome er in 1128 de abdij van Laval-Dieu stichtte voor reguliere kanunniken van de orde van Prémontré, gewijd aan Sint-Remigius. De naam Laval-Dieu komt van het Latijnse Vallis Dei, het dal van God. Uit diezelfde periode dateren de oudste delen van de Sint-Leodegariuskerk, de parochiekerk van het dorp.
Eeuwenlang leefde Monthermé van de bosbouw en de leisteenwinning. Vanaf de twaalfde eeuw werden in de omgeving diverse steengroeven en leisteenmijnen geëxploiteerd, die dankzij het rivierverkeer op de Maas bijna acht eeuwen lang in bedrijf bleven, tot de sluiting ervan in de jaren 1930 en 1940. In de zestiende eeuw vestigden zich smeden in het dorp, en in 1749 verscheen een glasblazerij bij de abdij van Laval-Dieu die tot 1846 actief bleef.
Bestuurlijk maakte Monthermé deel uit van de kasteelheerlijkheid van Château-Regnault en ging het achtereenvolgens over in handen van het huis van Vlaanderen, Bourgondië, Guise en Conti, voordat het in 1629 aan koning Lodewijk XIII werd afgestaan. De negentiende eeuw bracht de industriële revolutie en de opkomst van de metaalindustrie naar het dorp.
De Roche aux Sept Villages
Boven het dorp, op 325 meter hoogte in het bos van Château-Regnault, ligt de Roche aux Sept Villages, een van de bekendste uitzichtpunten van de Franse Ardennen. Vanaf het belvedère op de top zijn zeven (voormalige) dorpen te zien, genesteld in de opeenvolgende meanders van de Maas. Een populaire verklaring voor de naam wijst overigens niet naar de zeven dorpen, maar naar het tijdstip: om zeven uur ’s ochtends zou de zon de rotsformatie op een bijzondere manier verlichten.
Roc la Tour en het Château du Diable
Net buiten het dorp rijst de Roc la Tour op, een opmerkelijke rotsformatie die door erosie de vorm van een ruïne heeft gekregen, ook wel het Château du Diable genoemd, de duivelsburcht. De rots is een van de fotogeniekste natuurlijke bezienswaardigheden van de Maasvallei en een populair startpunt voor wandelingen door de bossen rond Monthermé.
In en rondom Monthermé
Net buiten Monthermé rijst de Roc la Tour op, een rotsformatie die door erosie de vorm van een ruïne kreeg en lokaal bekendstaat als het Château du Diable. De rots is goed te combineren met een bezoek aan het dorp en de nabijgelegen Roche aux Sept Villages.
Net als veel andere plaatsen in de Maasvallei leefde Monthermé eeuwenlang van de leisteenwinning. Vanaf de twaalfde eeuw werden in de omgeving groeves geëxploiteerd die dankzij het rivierverkeer op de Maas tot in de jaren 1930 en 1940 actief bleven.
Bogny-sur-Meuse grenst aan Monthermé en deelt dezelfde karakteristieke meanders van de Maas. Het uitzichtpunt van de Roche aux Sept Villages, in het bos van Château-Regnault, ligt op de grens van beide gemeenten.
Rocroi ligt op circa 20 kilometer van Monthermé en is de enige stervormige vestingstad van Frankrijk, beroemd om de Slag bij Rocroi van 1643. Een natuurlijke combinatie voor wie de rotsachtige natuur van Monthermé wil afwisselen met militaire geschiedenis.