Marcourt ligt in de gemeente Rendeux, in de provincie Luxemburg. Het dorp ligt aan de rechteroever van de Ourthe, ten noordwesten van La Roche-en-Ardenne. De bebouwing staat langs de weg door het dal en op de helling naar de kerk. Aan de overzijde van de rivier ligt Marcouray. Tot 1977 was Marcourt een zelfstandige gemeente. In 1823 werd Cielle al bij Marcourt gevoegd.

De geschiedenis van Marcourt gaat ver terug. In de negentiende eeuw werd in het dorp een Gallo-Romeins grafveld ontdekt. In de middeleeuwen was Marcourt de hoofdplaats van het graafschap Montaigu. Die oudere laag is in het dorp nog op meerdere plaatsen zichtbaar. De kerk van Saint-Martin staat hoger in de kern en trekt van ver de aandacht. In de omgeving van de kerk zijn sporen van een oudere kapel uit de elfde eeuw gevonden. Het huidige gebouw kreeg in de veertiende eeuw een verdedigingstoren en werd later uitgebreid met een nieuw schip.

Een ander bekend gebouw in Marcourt is het Spaanse Huis. Dit huis dateert uit de zeventiende eeuw en staat in de dorpskern. De naam verwijst naar de periode van de Spaanse Nederlanden. In het dorp staan daarnaast oudere huizen en boerderijen in natuursteen, met erven en bijgebouwen langs de weg door het dal. De brug over de Ourthe en de weg naar Rendeux en La Roche verbinden Marcourt met de rest van de vallei.

De bekendste plek bij Marcourt ligt boven het dorp. Op de hoogte aan de overzijde van de Ourthe staan de kluizenarij en kapel van Sint-Thibaut. De kapel werd in 1639 gebouwd op de plaats van een vroegere burchttoren van de heren van Montaigu. Bij de kapel ligt ook de bron van Sint-Thibaut. Die bron wordt nog altijd bezocht. Het pad naar de kapel stijgt vanuit het dorp door het bos omhoog naar de rots boven de vallei. Marcourt heeft daarnaast een oorlogsverleden. In september 1944 werden in het dorp tien inwoners door de Duitsers levend verbrand als vergelding na een verzetsaanval. Die gebeurtenis hoort bij de geschiedenis van Marcourt in de Tweede Wereldoorlog.