Les Temps des Cerises in Namen

Er zijn restaurants waar je bij binnenkomst meteen begrijpt waarom de naam op de gevel staat. Les Temps des Cerises in Namen is er zo eentje. Veel kersenrood, hier en daar kersmotieven op de muur, en de eigenaar – in Namen vaak Dodo genoemd – doet daar vrolijk aan mee. Het restaurant zit in de oude stad, in een pand dat niet groot is. Tafels staan dicht bij elkaar en dat geeft juist sfeer; je merkt dat hier ook locals komen en niet alleen toeristen binnenzitten.

De bediening is vriendelijk en direct. Je wordt niet overladen met uitleg, maar je krijgt wel aandacht. Dat is prettig, zeker omdat de kaart genoeg gerechten heeft die niet echt alledaags zijn. Als start kreeg ik een klein proeverijtje met soep, een garnaal en nog een paar hapjes. Het zet de toon: dit is een keuken die het vooral moet hebben van klassieke smaken. Daarbij bestelde ik het apéritif maison. Je kunt op je klompen aanvoelen dat daar kersen bij horen. Het is een zoete start: zoete wijn met nog zoetere kersen. Leuk om geprobeerd te hebben, maar als je niet van zoet houdt, kun je beter meteen een glas wijn of een biertje nemen.

Namen staat bekend om slakken, dus als je hier toch zit, kun je dat net zo goed meteen doen. Ik ging voor de Croustade de Gros Gris de Beuzet à la Namuroise. Zacht gestoofde slakken met spek en wortel in een romige saus, met wat vers bladerdeeg erbij. Dat bladerdeeg maakt het gerecht net wat luchtiger en geeft iets om mee te dippen. Daarbij dronk ik een Cuvée du Printemps, een rode wijn die koel werd geserveerd. In eerste instantie voelt dat vreemd, maar bij zo’n romig voorgerecht werkt het juist prima.

Als hoofdgerecht nam ik de Groin de Cochon, het gerecht waar Les Temps des Cerises al jaren om bekendstaat. Het is letterlijk wat er op de kaart staat: een varkenssnuit. En ja, bij mij stak er inderdaad een frietje uit als garnish. Dit is een gerecht dat je bestelt omdat je nieuwsgierig bent. De bijbehorende tomaat-uiensaus vond ik wat vlak; hij gaf weinig richting aan de smaak en deed de snuit geen plezier.  Toch wil ik het niet afserveren. Juist omdat het zo’n uitgesproken keuze is, hoort het bij de identiteit van deze plek. Het is een gerecht waar je het later over hebt. Verwacht alleen niet dat ik dit een tweede keer bestel. Wie minder avontuurlijk is aangelegd, kiest beter een andere klassieker van het huis.

Wat prettig is: de kaart bestaat niet alleen uit dit soort opvallende gerechten. Les Temps des Cerises heeft meer regionale kost op de kaart, met stoofgerechten en stevige keuken die bij Wallonië past. De porties zijn royaal en de bediening blijft attent zonder dat het opdringerig wordt.

Is dit een restaurant voor iedereen? Nee. Als je houdt van strakke borden en subtiele sausjes, zijn er in Namen genoeg alternatieven. Maar als je zin hebt in een avond met een bijzondere sfeer, een kaart met gerechten uit de streek die je niet overal ziet, dan is Les Temps des Cerises een plek waar je met plezier aanschuift. Ondanks dat ik het verkeerde hoofdgerecht had gekozen, bleef het gevoel overeind: dit is een fijne zaak om te eten, met een keuken die durft te kiezen voor lokale specialiteiten.

Wil je zelf Les Temps des Cerises in Namen beleven, dan is vooraf reserveren aan te raden, zeker in het weekend.