Parfumerie Guy Delforge in Namen

De parfumerie van Guy Delforge zit aan de Route Merveilleuse, de weg die over het terrein van de citadel van Namen omhoog slingert. Achter de kalkstenen gevel met de vergulde letters ligt een werkend atelier: de parfums worden hier ontworpen, gemengd, gerijpt en gebotteld, en niet alleen verkocht. Het huis begon in 1986 en nam daarvoor een voormalig militair artillerielaboratorium in gebruik, vlak bij het kasteel van de graven van Namen. De winkel en de tentoonstelling zijn het hele jaar vrij te bezoeken; voor het productieproces boek je een rondleiding.

Het gebouw dat je vanaf de weg ziet is laag en langgerekt, met dakkapellen in het leien dak en spitsboogvensters tegen de vestingmuur. Belangrijker is wat eronder ligt. Het atelier is rechtstreeks verbonden met een netwerk van kazematten uit de tijd van Karel V, tot een meter of twaalf onder de grond, en de kelders van het grafelijk kasteel doen er dienst als rijpingsruimte. In die gangen blijft de temperatuur het hele jaar ongeveer gelijk, en dat is precies wat parfum nodig heeft. Waar vroeger buskruit en artillerie werden bewerkt, staan nu grote glazen mandenflessen in het donker te wachten tot een compositie op dreef is. De keuze voor deze plek was dus geen toeval maar een praktische: een constante temperatuur in het hart van de stad, zonder dat er iets voor gebouwd hoefde te worden. De citadel is een van de grootste vestingwerken van Europa en heeft onder de wallen kilometers aan gangen liggen, waarvan een deel als bezoekersroute is ingericht. De parfumerie gebruikt haar eigen stuk daarvan.

Een parfum begint hier bij etherische oliën van fruit, bloemen, hout en kruiden. Uit die voorraad wordt een compositie opgebouwd, die in het laboratorium in het pand zelf wordt getest en beoordeeld. Pas als de kopnoot, de hartnoot en de basisnoot alle drie kloppen gaat de geur de ondergrondse galerijen in om te rijpen, afhankelijk van de compositie drie tot dertien maanden lang. Wat er daarna in de fles gaat bestaat voor ongeveer vijftien procent uit etherische olie, aangevuld met alcohol uit suikerbieten en gedestilleerd water. Het bottelen gebeurt weer boven, in het atelier. Het huis maakt op die manier zo’n twaalfduizend flessen per jaar en heeft inmiddels bijna veertig creaties op de plank staan, verdeeld over geurfamilies als bloemig, houtachtig, kruidig en amberachtig. Het huis vergelijkt zijn parfums zelf met wijn: ze rijpen langzaam en worden pas goed als ze de tijd krijgen.

Guy Delforge begon op 28 februari 1986 met parfums, de dag waarop hij volgens zijn eigen huis verliefd werd op etherische oliën, en maakte van die liefhebberij binnen korte tijd zijn vak. In de dertig jaar daarna ontwikkelde hij de reeks geuren die het atelier nu verkoopt. Inmiddels heeft hij het bedrijf overgedragen aan parfumeur Charles Kerangoff, die de bestaande lijnen voortzet en er nieuwe bij maakt. Het atelier heet tegenwoordig Maison Delforge, maar op de gevel staat nog altijd de handtekening van de oprichter.

De rondleiding duurt ongeveer een uur, gaat langs de werkruimtes en door de ondergrondse gangen, en je krijgt er een gids of een audiogids bij in meerdere talen. Aan het eind ruik je zelf, wat bij een parfumerie het punt van de zaak is. Een kaartje kost 3,50 euro. Rondleidingen zijn er op zaterdag om 15.30 uur en in de schoolvakanties van maandag tot en met zaterdag op datzelfde tijdstip; op feestdagen vervallen ze. Reserveren is voor de winkel en de tentoonstelling niet nodig, want die zijn het hele jaar gewoon open. In de winkel staan de creaties gerangschikt op geurfamilie: bloemig en fruitig, fris, houtachtig, kruidig en amberachtig of oosters, elk in een lichte, matige of sterke intensiteit. Er zijn lijnen voor vrouwen, voor mannen en voor kinderen, naast eau de toilette en een reeks verzorgingsproducten. Wie niet meteen wil kiezen neemt een testset mee, en er zijn cadeaukaarten. Omdat alles ter plaatse wordt gemaakt, verkoopt het atelier ook geuren die je nergens anders tegenkomt, en dat is voor een parfumerie van deze omvang het hele punt.

Het atelier ligt midden op het citadelterrein, dus je combineert het met de rest van de vesting. Het bezoekerscentrum Terra Nova in de oude kazerne ligt een paar honderd meter verderop, Searching for Utopia van Jan Fabre staat op de wal, en over het domein rijdt een toeristisch treintje. Vanaf de Place Maurice Servais in de benedenstad brengt de kabelbaan je in een paar minuten naar boven; met de auto rijd je de Route Merveilleuse op, die langs de parfumerie loopt.